Χρόνιος πόνος και η αντιμετώπισή του με ιατρικό βελονισμό

O χρόνιος πόνος, καθιστά πολλούς ασθενείς, ανίκανους προς εργασία και επηρεάζει σοβαρά την ποιότητα της ζωής τους. Αν και δεν υπάρχουν ακριβείς επιδημιολογικές μελέτες, τα υπάρχοντα δεδομένα συγκλίνουν στο ότι, το 25%-30% του πληθυσμού των βιομηχανοποιημένων κρατών πάσχει από αυτούς. Από τα άτομα αυτά το 50%-75% εμφανίζει κάποια ανικανότητα για μέρες, εβδομάδες, μήνες ή ακόμη και μόνιμα. Συνεπώς ο χρόνιος πόνος είναι ένα σοβαρό οικονομικό, κοινωνικό, ψυχολογικό πρόβλημα, αλλά πρωτίστως μείζων πρόβλημα υγείας.

Ως χρόνιος πόνος, ορίζεται ο πόνος, που διαρκεί περισσότερο από 1 έως 3 μήνες, μετά την αποδρομή της πάθησης, η οποία τον προκάλεσε. Δηλαδή, ο χρόνιος πόνος ξεπερνάει την διάρκεια του  φυσιολογικού χρόνου ίασης. Για λόγους ευκολίας, λαμβάνεται το διάστημα των 3 μηνών σαν το όριο μετάπτωσης του οξέος σε χρόνιο πόνο.

Υπάρχουν βασικές διαφορές μεταξύ του οξέος και του χρόνιου πόνου. Ο J. Βοnica ήταν από τους πρώτους ιατρούς- ερευνητές που εντόπισε και μελέτησε το θέμα αυτό. O Sternbach δεν παρέμεινε μόνο στις διαφορές μεταξύ τους, αλλά με εντυπωσιακό τρόπο έπειθε, ότι ο οξύς πόνος είναι ένα σύμπτωμα μιας πάθησης, ενώ ο χρόνιος είναι από μόνος του μία πάθηση.

Ο χρόνιος πόνος είναι δηλαδή μία νόσος και αποτελεί μείζων πρόβλημα στο κάθε σύστημα υγείας.

Μπορεί ο βελονισμός να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου;

Ο βελονισμός έχει αποδειχτεί, από πολλές μελέτες, ότι, βοηθά σημαντικά στην βελτίωση και ανακούφιση από τον χρόνιο πόνο. Οι πρώτες μεγάλες έρευνες έγιναν από τον Ezzo 2000, συνεχίστηκαν από τον Serman 2009 και τον Hopton 2010. Οι παραπάνω μελέτες αναφέρουν ότι, ο βελονισμός είναι πιο αποτελεσματικός από  τη φαρμακολογική θεραπεία για χρόνια οσφυαλγία, κεφαλαλγία, οστεοαρθρίτιδα και γονυαλγία. 

Πηγή: «Ο πόνος και η αντιμετώπισή του», Βασιλάκος Δημήτριος, Εκδόσεις Εφύρα, Ιωάννινα, 2008