ΩΤΟΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ

Για τους περισσότερους ανατόμους οι μύες του αυτιού νευρώνονται από τρία νεύρα:

  •  από το πνευμονογαστρικό νεύρο
  • από το αυχενικό πλέγμα
  •  από το τρίδυμο νεύρο.

Αποτελέσματα όλης αυτής της πλούσιας νεύρωσης του αυτιού είναι υ ύπαρξη σημαντικών σχέσεων με το εγκεφαλονωτιαίο σύστημα και με το Αυτόνομο Νευρικό σύστημα. Κάθε νευρικό ερέθισμα του αυτιού είναι δυνατόν δια μέσου αυτών των νευρικών οδών να οδεύσει σε περιοχές του εγκεφάλου και των σπλάχνων και σε αντίστοιχους μηχανισμούς τους.

Ο ωτοβελονισμός χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους χρόνους στην Κίνα, π.χ. στο κλασικό σύγγραμμα του Χόαν Τι Νέι Κίνγκ αναφέρεται ότι το αυτί είναι το σημείο στο οποίο συγκεντρώνονται όλοι οι μεσημβρινοί. Στην Αραβική Ιατρική καυτηριάζονται ορισμένα σημεία του αυτιού για την θεραπεία πόνων, όπως π.χ. της ισχιαλγίας.

Ο βελονισμός του αυτιού κατέχει μια εξέχουσα θέση στη σημερινή κινεζική βιβλιογραφία. Έχει βρεθεί ότι είναι δυνατόν να επιτύχουμε αναλγησία σε κύρια σημεία του σώματος, αφού προκαλέσουμε μια διέγερση στο αντίστοιχο σημείο αναφοράς στο αυτί. Σήμερα περιγράφονται πάνω από 200 σημεία στο αυτί, από τα οποία χρησιμοποιούνται κυρίως τα 70. Επειδή έχει μικρό μέγεθος, μεγάλη σημασία έχει η ακριβής θέση των σημείων του ωτοβελονιμού. Στον ακριβή εντοπισμό των σημείων βοηθούν οι ανατομικές δομές του αυτιού, όπως: η έλικα, η ανθέλικα, ο τράγος, αντίτραγος, το λοβίο, η κοιλότητα της κόγχης. Στη Γαλλία ο βελονισμός του αυτιού αναπτύχθηκε από τον Paul Nogier στα 1950 και έχει βελτιωθεί και συμπληρωθεί με νέα δεδομένα, όπως π.χ. το ωτοκαρδιακό αντανακλαστικό.

Ο βελονισμός του αυτιού βασίζεται στη θεωρία ότι όλα τα σημεία του σώματος αντιπροσωπεύονται από αντίστοιχα σημεία στο αυτί, όπως ακριβώς τα ίδια σημεία αντιπροσωπεύονται και σε ειδική περιοχή του εγκεφάλου. Ο Nogier εξέφρασε την άποψη ότι, αν γίνει μια νοητή προβολή του εμβρύου επάνω στο αυτί, τότε θα υπάρχει και μια αντιστοιχία των σημείων του βελονισμού με τις αντίστοιχες δομές του εμβρύου.

Σε πειραματόζωα στο Ινστιτούτο Φυσιολογία της Σαγκάης βρήκαν την ακριβή σχέση της προβολής των σημείων του σώματος στο αυτί, δηλαδή μετά από τεχνητή βλάβη που δημιούργησαν στο στομάχι κονίκλων, παρατήρησαν στο αυτί του πειραματόζωου ελαττωμένη ηλεκτρική αντίσταση του δέρματος στο αντίστοιχο σημείο του στομάχου. Μετά όμως από τη θεραπεία της ελκώδους περιοχής του στομάχου εξαφανίζεται η αντίσταση στο δέρμα του αυτιού του πειραματόζωου. Αυτές οι ηλεκτρικές αντιδράσεις στο αυτί ελαττώνονται επίσης, όταν κάνουμε και έγχυση τοπικού αναισθητικού.

 

Πηγή: Ο βελονισμός – Μια μέθοδος θεραπείας, Βασιλάκος Δημήτριος,

Εκδόσεις Κώδικας, Θεσσαλονίκη 2006